Röportajlar

Hüseyin Kozluca, Ünal Büyükaycan, Hüseyin Alp, Zeki Tosun, Efe Aydan, Mehmet Döğüşgen, Emir Turam, Tamer Oyguç… Bu isimler belki bir çok genç basketbolseverler için çok fazla bir şey ifade etmeyebilir. Ancak bu saydıklarımız Türk basketbol tarihine damgalarını vurmuş, sayısız başarıya imza atmış olan kelimenin tam anlamıyla “dev” oyuncular. Geçmişin bu görkemli oyuncularına son yıllarda eklenen, bu isimlerle aynı cümlede yer almayı haketmiş bir dev daha var: Hüseyin Beşok.

17. yılına girdiği profesyonel basketbol kariyeri boyunca gerek Türk basketbolunda gerek Avrupa basketbolunda elde ettiği başarılarla adını basketbol tarihimize altın harflerle yazdıran Beşok, Pınar Karşıyaka’da başlayan, Efes Pilsen’de olgunlaşan kariyerini 2002-03 sezonundan 2006-07 sezonu sonuna kadar Avrupa’nın çeşitli liglerinde sürdürürken 2007-08 sezonundan bu yana Galatasaray Cafe Crown’ın başarısı için mücadele ediyor.

Uzun kariyerine 2’si Türkiye liginde olmak üzere toplam 6 lig şampiyonluğu, 1 Koraç Kupası, 1 Avrupa 2.liği, 1 play-off MVP ödülü ve daha bir çok başarıyı sığdıran 33 yaşındaki Hüseyin Beşok, ilerleyen yaşına rağmen çarpıcı performansıyla Avrupa’nın en iyi liglerinden biri haline gelen Beko Basketbol Ligi’nin en iyi pivotlarından biri olmaya devam ediyor.

Tecrübeli pivotun 2008-09 sezonunun ilk yarısında gösterdiği çaba ve efor basketbolseverlerin de gözünden kaçmadı. İlk yarıda oynadığı 14 maçta 11.0 sayı 8.6 ribaund 1.1 asist 1.1 top çalma 0.8 blok ortalamaları tutturan Beşok, basketbolseverlerin oylarıyla 24 Ocak Cumartesi günü oynanacak geleneksel Beko All-Star karşılaşmasında Türkler Karması takımında oynamaya hak kazandı.

Sarı-kırmızılıların BBL’de ilk yarıyı 2. sırada tamamlamasında büyük payı olan 2.12m’lik dev pivot ile Galatasaray Cafe Crown’ın Türk Telekom ile oynadığı BBL 15. hafta maçı öncesinde bir röportaj gerçekleştirdik…

Kadroya gelenler gidenler, henüz 11. haftada yaşanan coach değişikliği, sezon başından beri sürekli eleştiriler ancak buna rağmen baktığımızda 14 maçta 12 galibiyet alan, ligin iyi savunmalarından birine sahip bir Galatasaray Cafe Crown görüyoruz. Bu kadar çalkantıya gürültü patırtıya rağmen ortaya koyduğunuz performans için neler diyeceksin?
Gerçekten özellikle son zamanlarda çok iyi oynuyoruz, önemli maçlar kazandık. BBL’de 2. sıradayız ve ligin en az sayı yiyen takımlarındanız. Dediğin gibi sezon başından beri bir çok aksaklık, sakatlık, değişiklik oldu ancak takım olarak şu anda önemli bir ivme yakaladık ve bunu devam ettirmek istiyoruz.

Bu sezon ligde oynadığınız çok kritik iki karşılaşma var. Birincisi favori olarak çıktığınız ve 66-58 kaybettiğiniz Beşiktaş Cola Turka maçı. O maçtan sonra yine çok eleştirildiniz. Hemen ardından Murat Özyer’in görevinden ayrılması ve Koray Mincinözlü’nün gelişi var. Diğer maç ise Beşiktaş Cola Turka maçından bir hafta sonra oynadığınız Fenerbahçe Ülker maçı. Bu kez o maçta favori olarak gösterilmiyordunuz ancak o maçı sezonun belki de en iyi basketbolunu oynayarak 78-62 kazandınız. Öncelikle bu iki maçı ve ardından o dönemde yaşanan süreci değerlendirir misin?
Valla bir kez daha görüldü ki derbiler söz konusu olduğunda net bir favoriden söz etmek pek sağlıklı değil. Beşiktaş Cola Turka bir çok eksiğine rağmen sahada mükemmel bir oyun ortaya koydu ve bileğinin hakkıyla bizi yendi çok fazla söylenecek bir şey yok.

Fenerbahçe Ülker de dediğin gibi bizim maça favori olarak çıkmıştı. Çok iyi bir dönem geçiriyorlardı ve arka arkaya farklı galibiyetler almışlardı. Derbi maçların konsantrasyonu ve atmosferi hakikaten çok değişik oluyor. Saha ve seyirci avantajının etkisi yadsınamaz. Fenerbahçe Ülker’e karşı 40 dakika boyunca çok iyi bir oyun ortaya koyduk ve seyircimizin de desteği ve bizi ateşlemesiyle maçı kazandık.

Sezon ortasında yaşanan coach değişikliği için neler söyleyeceksin? Eminim hiç biriniz için kolay bir şey değildi.
Tabii hepimizde bir şaşkınlık oldu ilk başta. Ama bu yönetimimizin aldığı bir karar. Bu değişikliğin hemen arkasından Fenerbahçe Ülker maçının gelmesi aslında bizim için bir avantaj oldu. Bildiğin gibi derbi maçların havası çok farklı ve rakibin Fenerbahçe Ülker olması da hepimizin konsantrasyonunu o maça doğru bir şekilde yöneltmemizi sağladı. Fenerbahçe maçları biz sporcular, camia, teknik heyet ve yönetim için çok önemli olan müsabakalar. Koray Ağabey’in de zaten gelir gelmez ilk söylediği şey kısa vadede çok büyük değişikliklerin olmayacağıydı. Biz aynı sistemle çıkıp oynadık ilk maçları. Hocamız şu anda yavaş yavaş takıma karakterini ve sistemini oturtmaya başlıyor. Biz de buna adapte olmaya çalışıyoruz.

İlk yarı sonunda hedeflediğiniz noktada mısınız? Koyduğunuz hedeflerin üzerinde veya altında mısınız?
Şu anda ligde ikinci durumdayız ve iyi bir yerdeyiz. Beko Basketbol Ligi son yıllarda büyük bir çıkış içinde ve gerçekten şu anda çok kaliteli bir duruma geldi. Biz geçen sene de ilk yarıda çok iyi oynayıp devreyi üstlerde kapattıktan sonra ikinci yarıda kötü maçlar kaybettik ve ligi beşinci bitirdik. Türkiye’de baktığımız zaman üst sıralara oynayan biz, Efes Pilsen, Fenerbahçe Ülker, Türk Telekom ve Beşiktaş Cola Turka gibi takımlar var. Böyle kaliteli takımların önünde olmak elbette büyük bir avantaj ama önemli olan bu avantajı iyi oyunla birlikte sürdürebilmek.

Şampiyonluk şansınızı nasıl görüyorsun?
Şampiyonluğu konuşmak için çok erken aslında. Fakat gerçekçi olmak gerekirse Efes Pilsen, Fenerbahçe Ülker ve Türk Telekom gibi takımlar kadro ve bütçe yönünden bizden daha üstün bir konumdalar. Bizim bu açığı kapatabilmek için yapabileceğimiz şey takım ruhuyla hareket edip iyi bir ekip olmak. Fakat şampiyonluktan bahsederken asıl önemli olan, herkesin uyumlu bir şekilde ve performansını en üst seviyede tutarak takımca play-off’lara girmesidir. Normal sezonda her takım iniş çıkışlar yaşıyor. Sezon sonunda şu anki formumuzu koruduğumuz takdirde şampiyonluk için önemli bir avantaj yakalayacağımızı söyleyebilirim.

Gelelim kişisel performansına. BBL’de oynadığın ilk 6 maçta maç başına 12.5 dakikada 3.0 sayı 5.6 ribaund ortalamalarıyla oynadın. Ardından oynadığın 7 maçta -ki bu maçların çoğu Mersin Büyükşehir Belediye, Beşiktaş Cola Turka, Fenerbahçe Ülker, Aliağa Petkim gibi güçlü takımlara karşıydı- maç başına 32.0 dakikada 17.8 sayı 11.4 ribaund 1.7 top çalmalık ortalamalar tutturarak tabir-i caizse adeta patladın. Bu kadar keskin bir yükselişi tetikleyen şey neydi? Bir sabah uyandın ve “bundan sonra daha çok sorumluluk alıp daha iyi oynayacağım” mı dedin?
Tabi bu bir anda olmadı. Aslına bakarsan sezon başındaki performansım biraz da sezon öncesinde teknik heyetin verdiği karar doğrultusunda ortaya çıkmıştı. Bana “bu sezon sana çok fazla oyun süresi vermeyeceğiz, senden daha az yararlanmayı düşünüyoruz” demişlerdi. Ben de “tamam, Galatasaray için bu daha hayırlı olacaksa bana ne görev verirseniz ben o görevi elimden geldiğince en iyi şekilde yerine getirmeye hazırım” demiştim. Ben hiçbir zaman Galatasaray kulübüne zarar vermem, verecek bir davranışta bulunmam söz konusu dahi olamaz. Bana verilen görev neyse –bu ister 1 dakika olsun ister 30 dakika- onu en iyi şekilde yapmaya çalışırım ki bunu yapmaya çalıştım. Sezonun ilk dönemlerinden daha az oyun süresi almama rağmen o maçlarda da iyi oynadığımı, takımıma katkı sağladığımı düşünüyorum. Ama çalışma tempom ve programım hiçbir zaman aldığım oyun süresine bağlı olmadı. Ben her maçta 30 dakika oynayacakmışcasına hazırlık yaptım. Oynayamadığım maçlardan sonra özel idmanlar yaptım, özel kondüsyonerimle çalıştım çünkü oynamadığınız zaman kondüsyonunuz düşüyor, 1-2 maç geriye düşüyorsunuz. Hep çalıştım, kendimi hazır tuttum ve zamanı geldiğinde, daha fazla oyun süresi almaya başladığım zaman da bu çalışmamım karşılığını aldım. Açıkçası dakikalarımı çok çalışarak kendim artırmayı başardım.

Biraz da Avrupa maceranızdan bahsedelim. Geçen sene ULEB Cup’ta yarı final oynadınız bu yıl ise Eurochallenge Cup’ta mücadele ediyorsunuz. Bu kupada da inişli çıkışlı bir grafik gösterdiniz ama nihayetinde Top 16’ya kaldınız. Bu yılki Avrupa performansınızı ve hedefinizi değerlendirirmisin?
ULEB Cup gibi ciddi bir organizasyondan elenmek açıkçası bizim için çok üzücü oldu. Bizim takımımız yabancılar olsun, Türkler olsun, hep üst seviyedeki oyunculardan oluşuyor. ULEB Cup, Euroleague seviyesine yakın olan çok ciddi bir turnuva. Ama açık söylemek gerekirse Eurochallenge Cup ne medyada, ne Avrupa’da, ne de burada pek ilgi gösterilen ve bilinen bir organizasyon değil. Bu da bizde bir motivasyon kaybına neden oldu. Ne olursa olsun bizim bu turnuvaya da ciddi bir Avrupa kupası gözüyle bakmamız ve kupayı kazanabilmek için kendimizi motive etmemiz gerekiyor. Almanya’dan, İtalya’dan, Rusya ve Ukrayna’dan önemli takımlar son 16’ya kaldı Eurochallenge Cup’ta. Bu kupada sonuna kadar gidecek güce sahip olduğumuzu düşünüyorum. Umarım Türkiye’ye bir Avrupa kupasını da bu vesileyle biz getiririz.

Biraz zaman yolculuğuna çıkalım ve başarılarla dolu uzun kariyerinden bahsedelim. 17 yılı aşkın bir süredir Türkiye Ligleri’nde forma giyen çok tecrübeli bir oyuncusun. Basketbola başlama ve 1. Ligde forma giyen bir oyuncu haline gelme hikayeni senden dinleyebilir miyiz?
O sıralar ağabeyim (Faruk Beşok) Eczacıbaşı’nda, eniştem Manisa Vestel’de oynuyordu. Ben de onların etkisiyle Manisa Vestel kulübünde başladım basketbola. Ortaokul ve lise yıllarında oldukça zayıf ve güçsüzdüm. Bunun sıkıntısını da uzun bir süre çektim aslında. Ama basketbolu çok seviyordum ve benim basketbol kariyerimi şekillendiren de bu basketbol sevgisi oldu. Evim, okulum, kulübüm İzmir’in farklı bölgelerindeydi ve her günümün önemli bir bölümü yollarda geçiyordu. Bu zorluklar arasında basketbolun peşini hiç bırakmadım. Manisa Vestel’den sonra Karşıyaka’ya geçtim ve orada da özel antrenmanlarıma devam ettim. Bir gün Halil Ağabey (Üner) eğer çok çabuk bir şekilde kilo alıp güçlenmezsem beni A takıma almayacağını söyledi. 2 ay gibi kısa bir süre içinde sıkı bir diyetle 15 kilo alıp 90 kiloya ulaştım ve çok sıkı çalışarak kendimi bir anda takımda buldum. Karşıyaka’da Efes Pilsen’e, Fenerbahçe’ye karşı üst üste maçlar oynadık ve ben de bu maçlarda oynama şansı buldum. Bu şekilde dikkat çekince o zamanlar Aydın Örs önderliğinde müthiş bir altyapı organizasyonu olan Efes Pilsen kulübü benimle ilgilenmeye başladı. Efes Pilsen altyapı başarıları nedeniyle her genç basketbolcunun hayallerini süsleyen bir kulüptü ve teklif gelince ben de oraya transfer oldum ki bu tercihimi hayatımın en doğru kararlarından biri olarak görüyorum. Efes Pilsen altyapısındaki çalışmalarım ve Aydın Ağabey’in bana katkısı şu an bulunduğum yere gelmemde çok önemli bir yere sahip.

Efes Pilsen’de bulunduğun 8 sene boyunca Türkiye şampiyonlukları, Koraç Kupası, Euroleague Final Four’ları, Türkiye ve Cumhurbaşkanlığı kupaları gibi sayısız başarılar kazandın. O yıllardan bahseder misin biraz? Genç bir oyuncu olarak Koraç Kupası’nı kazanmak nasıl bir duyguydu?
Efes Pilsen’in o dönemlerde gerçekten çok güçlü bir kadrosu vardı. Türk oyuncular çok kaliteli olduğu gibi, Petar Naumoski ve Larry Richard gibi yabancılar da kadroya büyük güç katıyorlardı. Zaten onlar da Türk gibiydi, öyle bir birliktelik ve takım ruhumuz vardı. Kulübün oturmuş ve düzenli işleyen sistemi çok iyi bir oyuncu jenerasyonuyla birleşince başarılar geldi.

Altyapıdaki antrenmanlar çok verimliydi. Gençler olarak oradan gelip A takımda Tamer Oyguç, Ufuk Sarıca, Volkan Aydın gibi oyunculara karşı oynamamız da bizi çok geliştirdi. Koraç Kupası’nı kazanmamız gerçekten müthiş bir olaydı. O sene o kadar iyi ve güçlü bir takım olmuştuk ki, Avrupa’da ve Türkiye’deki bütün kupaları kazanmıştık. Çok büyük başarılar kazandık ve Efes Pilsen gerçekten kariyerimde çok önemli bir konumda.

Daha sonra kariyerinle ilgili çok önemli bir karar verdin ve Avrupa’nın en büyük kulüplerinden biri olan Maccabi Tel-Aviv’e transfer oldun. Şanssız dönemler de yaşadın orada, bench’te oturduğun dönemler oldu. Bir pişmanlık duyuyor musun bu kararınla ilgili?
Evet, açıkçası basketbol yönünden İsrail’de çok parlak bir dönem geçirmedim. Zaten İsrail Ligi’nde oynama şansını pek bulamıyordum. Daha çok Avrupa maçlarında forma giydim. Çok iyi maçlar da çıkardım ama genel olarak oynamadığım uzun dönemler oldu. Fakat oradaki 2 yıllık yaşantım hayat anlamında bana önemli şeyler kattı. Çok iyi dostluklar kurdum. Hala İsrail’den telefonlar alıyorum. Hatta neredeyse İsrail’de Türkiye’den daha çok tanınıyorum. Özellikle oradaki ilk maçımı da hiç unutmuyorum. Euroleague maçında bench’ten geliyordum. Coach oyuna girmemi söylediğinde ayağa kalktım ve bir anda bütün tribünlerin ayağa kalkarak bana özel tezahürat hazırladıklarını gördüm. Bu sevgi artarak devam etti. Ben de çok mutluydum İsrail’de, bu nedenle kesinlikle bir pişmanlık yaşamıyorum bu kararımdan dolayı.

Ardından kısa bir Hırvatistan macerası var…
Maccabi’de iki yıl oynadıktan sonra dizimde bir sakatlık oluşmuştu ve bir artroskopi operasyonu geçirdim. İsveç’te gerçekleşecek Avrupa Şampiyonası’nda Milli Takım’da oynayabilmek için biraz erken zorladım kendimi. Bu da dizimdeki sorunun büyümesine neden oldu. Doktorlar bir ameliyat daha önerdi. Ben de bu konuda araştırma yaparken Hırvatistan’a gittim ve oradaki fizyoterapistler ameliyat olmam halinde tedavinin 1 yıla yakın bir süre alacağını, ameliyatsız bir tedaviyle 2-3 ay içinde sağlığıma kavuşabileceğimi söylediler. Ben de bu yolu seçerek Hırvatistan’a taşındım ve orada bir takımla (Sunce Šibenik) anlaştım.

Gerçekten de 2 ay içinde büyük aşama kaydettim. Sezon ortasında oynayabilecek konuma geldim ama tedbirli davranıp oynamak istemedim. Daha sonra Türkiye’den kendi çalışma ekibimi kurarak düzenli antrenmanlarla sakatlığı tamamen atlattım.

Böyle ağır bir sakatlıktan sonra ASVEL’e transfer oldun. Transferin nasıl gerçekleşti? O dönem Türkiye’den de transfer teklifi aldın mı?
Türkiye’den teklifler aldım ama o zamanlar askerlik problemim vardı. Bedelli askerlik hakkını kazanabilmem için yurtdışında çalışmaya devam etmem gerekiyordu. Erman Ağabey (Kunter) ASVEL’in coach’uydu. Beni tanıyordu ve ben de yurtdışında oynamak istiyordum. Sakatlığım nedeniyle beni bir süre denedi. Zaten kontratımda aynı ayağımdan sakatlanırsam kontratımın feshedileceğine dair bir madde de vardı. Sezonu erken açtım, Erman Ağabey’le birlikte çok iyi bir hazırlık ve antrenman süreci geçirdim. O sezon da benim için oldukça iyi geçti. ASVEL Euroleague takımıydı ve çok üst düzey maçlarda oynama fırsatını buldum. Sonuçta şampiyon olamadık ama ligde ve Avrupa’da başarılı bir sezon geçirdik. Benim için de harika bir fırsat oldu.

ASVEL’le şampiyonluğa ulaşamadın ama ertesi sene Le Mans’la bu başarıya ulaştın ve çok büyük bir olay oldu bu Fransa’da. Yılın adamı oldun. Fransız medyasında büyük bir ilgi uyandırdın. O sezonu anlatır mısın bize?
Le Mans da Fransa Ligi’nde şampiyonluğa oynayan bir takım. Çok iyi bir sezon geçirdik. Benim kişisel performansımın da özellikle play-off’larda ve final mücadelesinde zirve yaptığı bir dönemdi. Önemli maçlar çıkardım play-off’ta. Final mücadelesinde 15 bin kişinin önünde, müthiş bir atmosferde yine çok iyi oynadım ve MVP seçildim. Dediğin gibi çok büyük yankı uyandırdı bu, Fransa medyası müthiş bir ilgi gösterdi. Benim oynayış tarzım, hırsımı tamamen sahaya yansıtan yapım da onlara ilginç geliyordu. Ki ben bile maçlarımı daha sonra izlediğimde burada bu hareketleri nasıl yapmışım diye gülüyorum kendime. Sonuç olarak kariyerimdeki dönüm noktalarından ve en önemli anlardan biridir Le Mans’la yaşadığım şampiyonluk.

Maccabi Tel-Aviv ve Le Mans’la kazandığın şampiyonluklar Polonya’da Prokom’la devam etti. Fransa’da böyle büyük bir başarı kazandıktan sonra Le Mans’dan ayrılma nedenin neydi?
Fransa’da oyuncular maddi yönden belirli bir yere kadar gelebiliyorlar. Onlar da beni tutamayacaklarını biliyorlardı zaten. Devamlı konuştuk o süreçte, ben kendilerine artık Türkiye’ye dönmek istediğimi söyledim. Türkiye’yi ciddi bir şekilde düşünürken Prokom’dan reddedemeyeceğim, çok cazip bir teklif aldım. Polonya olması ilk başta beni düşündürdü ama menajerim ve eşimle birlikte gidip Sopot şehrini gördük ve daha sonra anlaştım. Prokom da düzenli olarak Euroleague’de oynayan, ülkenin en güçlü takımlarından biri. Orada da çok iyi bir sezon geçirdik. Euroleague’de son 16’ya kalma başarısını gösterdik ve ligde şampiyonluğa ulaştık. Bu da kariyerimin güzel anlarından biriydi.

Ardından Galatasaray geldi. Türkiye’ye transferin nasıl gerçekleşti? Bildiğimiz kadarıyla Galatasaray taraftarı da olduğun bir kulüp.
Dediğim gibi zaten Fransa’dan sonra Türkiye’ye dönme planları yapıyordum. Polonya’dan sonra kesin kararımı vermiştim artık. 6 sene boyunca yurtdışında oynadım ve bunun da belirli zorlukları var. Eşim, çocuğum artık Türkiye’yi ve buradaki dostlarımızı çok özlemiştik. Biz Türk insanı olarak biraz daha duygusalız ve yurtdışındayken ülkemize ait hep bir şeyler eksik kalıyor insanın içinde. Galatasaray’dan da iyi bir teklif aldım iki senelik ve böylece dönmüş oldum Türkiye’ye. Tabii ki Galatasaray’ın taraftarı da olduğum bir kulüp olması bir artı oldu benim için. Ama bundan daha önemli olan Galatasaray’ın hedeflerinin benim kişisel hedeflerimle örtüşmesiydi. Bugüne kadar bütün kararlarımı hedeflerime yönelik verdim. Galatasaray da önemli yatırım yapan ve şampiyonluğa oynayan bir kulüp. Ben de bütün bunları düşünerek kabul ettim ve Galatasaray’a geldim.

Uzun süredir devam eden bir kariyerin var. Artık 34 yaşına geldin. Kariyerini ne zaman noktalamayı düşünüyorsun?
Şu anda Galatasaray’da ikinci senem ve bu sezon sonu kontratım bitiyor. Benim en büyük hayallerimden biri de taraftarı olduğum takımla, Galatasaray’la şampiyonluk yaşamak. Geçen sene iniş çıkışlar, sakatlıklar, çeşitli şanssızlıklar yaşadık ve bunu başaramadık. Bu sene şampiyon olmak istiyoruz. Kendi açımdan değerlendirecek olursam ben kendime iyi baktığıma, profesyonel bir şekilde yaşadığıma ve iyi çalıştığıma inanıyorum. Tabii vücudumun beni nereye kadar götüreceği de önemli. Bu zaten planlar dahilinde değil de, şartların gerektirdiği bir şekilde, kendiliğinden oluşacak bir durum. Ben üst seviye takımlarda, kendimi sahada güçlü ve sağlıklı hissettiğim sürece oynamak istiyorum.

Peki bu uzun kariyerin boyunca seni en çok mutlu eden ve hiç unutamadığın bir an var mı?
O şekilde birçok an var hayatım boyunca. Milli Takım’la Avrupa Şampiyonası finali oynamamız, Efes Pilsen’le Koraç Kupası’nı kazanmamız, yurtdışında yaşadığım şampiyonluklar… Bunları birbirinden ayırmam çok zor. Hepsinin ayrı bir tadı ve yeri var bende.

Sen bayrağı Tamer Oyguç’tan almıştın. Artık kariyerinin sonlarına doğru gelirken sen kime teslim edeceksin bu bayrağı?
Şu an Türkiye’de bir uzun oyuncu problemi olduğunu düşünmüyorum ben. Çok kaliteli ve genç uzunlara sahibiz şu anda. Örneğin bizim takımda Cemal Nalga… 21 yaşında, çok kuvvetli, kaliteli bir uzun. Yine Fenerbahçe Ülker’de oynayan Oğuz Savaş, Semih Erden, Ömer Aşık, hepsi çok genç ve yetenekli oyuncular. Milli Takım’ın artık böyle bir sıkıntı çekeceğini sanmıyorum. Bu genç arkadaşlarımız Milli Takım’ı da en üst seviyeye taşıyacaklardır.

Taraftarlarınıza ve seni seven Türk basketbolseverlere son bir mesajın var mı?
Daha önce de dediğim gibi kendi taraftarlarımızı tribünde görmek istiyoruz. Bu sene hedeflediğimiz şampiyonluk için çok güçlü rakiplerimizin arasında onların desteğine ihtiyaç duyuyoruz. Genel olarak da tüm takım taraftarlarının taşkınlık yapmadan daha sağduyulu bir şekilde tribünlerde yerlerini almalarını diliyorum.

Bu güzel sohbet için teşekkür ediyorum Hüseyin.
Ben teşekkür ederim.

Röportaj: Mete Aktaş