NBA

NBA Türkiye ofisini İstanbul da nihayet açabildi. Peki biz neden TBL ofisini Los Angeles’ta görkemli bir parti ile açamadık.. Aslında takımlar, oyuncular, bütçeler,..Hepsi önemli ama asıl düşünülmesi gereken konu budur.. Tabiki reklam, oyuncu-medya konsantrasyonu, antrenör-mentör eğitim disiplini, sporcu duygusallığını yakalama ve diğer konu başlıklarında çok geriyiz.. Ama profesyonel ligin bu günlere kolay geldiğini de söylemek bir hayli güç.. İlk yazımda sizlere merhaba demeden önce günümüzün ülke basketbolu ile profesyonel arenanın kısa bir karşılaştırmasını yapmak istedim. Şimdi ise yazımızın asıl konusu olan Orlando Magic takımına bakalım..

Orlando denilince aklımıza Penny Hardaway ile O’Neal ikilisinin yanına yerleştirilen Donald Royal, Nick Anderson, Dennis Scott gibi yıldızların yer aldığı kadro aklımıza gelir. Evet o zamanın Orlandosu gelecek ve yetenek açısından gerçekten ümit vaadediyordu.. Peki beklenen şampiyonluklar gelebildi mi?.. Cevap kocaman bir hayır.. Bugün ise takımın kimyasını o dönemin aksine savunma açısından gedikleri kapatan, hızlı oynama kabiliyetli oyuncuların oluşturduğunu görüyoruz. Aslında takımın gerçek yıldızı Howard gibi gözüksede atletik oyuncunun bazı maçlarda taşın altına elini sokamadığını görüyoruz. Howard yetenekli bir uzun ancak NBA okulunda biraz daha ıslanması lazım.

Magic kadrosunda asıl yükü Lewis ve Türkoğlu’nun çektiği aşikar.. Bu 2 çok yönlü oyuncu aslında takımı rahatlatmada ve oynatmada çok istikrarlı.. Bu yüzden kıymetlerinin bilindiğini söylemekte güç olmayacak.. Jameer Nelson’un başıbozuk oyununa ragmen onu oyunda ve takım tutmadaki ısrar bu oyuncunun all star seviyesine çıkmasını sağladı.. Birebir de çok yetenekli ve asıl önemlisi pozisyonundaki oyuncular için fazla gözü kara. Bu da Saint Joseph Koleji gibi vasat bir okuldan çıkmasına rağmen bugünlere gelebilmesindeki anahtar nokta.. Üstelik Orlando arka alanında bazen kendisini motive eden eski Houston’lı Rafer Alston gibi ABD’nin en iyi sokak basketbolcularından biri sayılan bir oyuncunun önünde bu işleri yapıyor.. Courney Lee ve Anthony Johnson rotasyonları istikrar ve rahatlatıcılık açısından yemeğe atılan tuz gibi.., Orlando organizasyonuna bu bütçe rakamları ile lezzet veriyorlar.. Tabiki Orlando’nun eksikliği yinede pivot pozisyonunda.. Howard istediği kadar süperman kıyafeti giyebilir ama onun için bu kıyafet onun yükünü paylaşabilecek usta ve tecrübeli bir oyuncu eksikliğini gölgelemiyor.. Ayrıca yine takımın ilk beşlerinde değil , sonradan giren oyuncuların birlikte oynatılmasında da yaşanan sorunlar var..

Takımın zorlandığı anlarda sürekli match up yaratılmaya çalışılması, pozisyon zorlamaları, uzun süre sayı bulamama gibi kısır hücum döngüleri Orlando’nun daha üst noktalara ulaşmasını engelliyor. Orlando kadrosuna giren ve çıkan oyuncuları yazsak bu köşe eminim yetmeyecek.. Ama Efes’e kendini zor atan Kasun, İtalya’yı mesken tutan Brandon Hunter, parlak günlerinden sonra çıkışa geçmeyi uman Cato, yeteneklerinden değil güçlülüğünden kuşku duyulan Miliçiç ve diğerleri.. Bir takımın kadrosu ve kimyası üzerinde sorunlar çıkarsa, sürekli yer değişmeler yaşanırsa her soyunma odasına Rick Pitino gibi bir coach gerekir … Bu da şimdilik imkansız.. Artık Orlando’nun yapması gereken şey yalnızca mücadele,,, Zaten bu kadro ile yapabilecekleri çok fazla da birşey yok…

selamlar

Oğuz Akdeniz